Polityka

Wyrzeczenie się wiary na rzecz władzy

Inne strony warte obejrzenia: przyczepy samochodowe sprzedaż

Wyrzeczenie się wiary na rzecz władzyZa panowania Giedymina i jego synów Litwa przesuwała na południe i wschód swoje granice. Już Giedymin dążył do zapanowania nad Księstwem Halicko-Włodzimierskim, ale bezpośrednio po śmierci Romanowiczów nie mógł rozpocząć wojny aż z trzema pretendentami do tych ziem: Polską, Węgrami i Tatarami. Syn Giedymina – Olgierd – kontynuował starania o przejęcie dziedzictwa halicko-wołyńskiego, o które także starały się Polska i Węgry. W coraz to nowych księstwach ruskich można było spotkać litewskich władców. Przechodzili na prawosławie, przystosowywali się do miejscowych praw i obyczajów. Język ruski stawał się nawet językiem litewskich dokumentów urzędowych. Władzę w Haliczu sprawowała rada bojarska pod przywództwem Dymitra Detki, który tytułował się provisor, seu capitanus terrae Russiae. Pretensje do tych ziem zaczęła także rościć Złota Orda. W obliczu zagrożenia ze strony Tatarów Kazimierz Wielki porozumiał się z Dymitrem Detką. W zamian za uznanie zwierzchnictwa królów Polski i Węgier nad Rusią Detko otrzymał godność starosty ruskiego. Miejscowej ludności obiecano poszanowanie wyznania obrządku wschodniego oraz uznanie jej praw i obyczajów. Ziemię sanocką (także Rzeszów z ziemi przemyskiej) wcielono do Polski. Władza starosty ruskiego rozciągała się na Ruś Halicką. Natomiast część wołyńską (należącą dawniej do Bolesława Jerzego II) zajął litewski książę Lubart. Wojna z Lubartem, na którą wyruszył w 1345 roku Kazimierz Wielki, była jedną z kilku wypraw zorganizowanych przeciwko Litwinom i Tatarom wspomaganych przez ruskich bojarów. W wyniku zwycięstwa odniesionego przez Kazimierza Wielkiego w 1349 roku książę litewski wycofał się z Podlasia oraz części Wołynia. Przyłączanie Rusi Halickiej miało dla Polski ogromne znaczenie. W rezultacie tego nastąpiły zmiany w składzie etnicznym, religijnym i kulturowym państwa polskiego. Warunkiem zgodnego życia miała być tolerancja wobec odmiennych postaw, poglądów i wiary. W tym czasie Polska zaczęła być państwem, w którym mieszały się różne wartości wschodu i zachodu Europy. Rozpoczął się proces przechodzenia bojarów ruskich na wiarę rzymskokatolicką. Także kultura ukraińska od XIV stulecia zaczęła się wzbogacać o cechy zachodniego gotyku, renesansu, a potem manieryzmu. Dowodem na tolerancyjną politykę Kazimierza Wielkiego jest wydany 17 kwietnia 1356 roku dokument o lokacji miasta Lwowa, pozwalający Rusinom, Ormianom, Żydom i Tatarom na zachowanie własnych praw, religii i obyczajów w obrębie nowej gminy miejskiej.


Warto również przeczytać:

Powinność udziału w głosowaniu
W dzisiejszych czasach ze smutkiem stwierdza się, iż ludzie niechętnie chodzą do głosowania. Chociaż rząd stara się jak najbardziej udogodnić im branie udziału w wyborach...

Sytuacja zagarniętych ziem polskich
Rzymskokatolickie parafie w Galicji były położone głównie w miastach i na obszarach dworskich. Ludność rzymskokatolicka mieszkająca na wsi, rozsiana wśród greckokatolicki...

Magis
Magis to ruch młodzieżowy o charakterze religijnym, który został założony na początku wieku dwudziestego pierwszego. Utworzony on został w środowisku młodzieżowych duszpa...

Powiązania rodzinne
Istotne znaczenie dla książąt ruskich miała pomoc okazywana im przez polskich władców. Sojusznikiem ruskich kniaziów (Światopełka i jego syna Jarosława wołyńskiego) był B...

John Calvin Coolidge
John Calvin Coolidge był trzydziestym prezydentem Stanów Zjednoczonych. Kadencję swoją pełnił on w latach 1923 – 1929. Urodził się on czwartego lipca 1872 roku w Pl...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: