Polityka

Unitów należy przywrócić prawosławiu

Inne strony warte obejrzenia:

Unitów należy przywrócić prawosławiuZwierzchnictwo Cerkwi prawosławnej obawiało się następstw stopniowej latynizacji trwającej jeszcze w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej. Latynizacja sprzyjała zbliżaniu się unitów do Kościoła rzymskiego nie tylko w dziedzinie liturgii, ale także w zakresie struktur organizacyjnych. Odnosiło się to nawet do architektury oraz wyposażenia wnętrza świątyń. Po części oddziaływał na te zjawiska wpływ zakonu bazylianów, do którego wstępowali również rzymscy katolicy, zmieniający wówczas obrządek na wschodni, ale pozostający nadal w kręgu kultury łacińskiej, w większości bowiem wywodzili się oni ze spolonizowanych rodzin szlacheckich. Warto wspomnieć, że w takich miejscowościach, w których znajdowała się świątynia jednego obrządku, a ludność była mieszana pod względem etnicznym i wyznaniowym, często zdarzało się, że księża uniccy i łacińscy odprawiali nabożeństwa na przemian, a wierni uczęszczali do świątyni położonej najbliżej. Dogodny powód do ciągłego wtrącania się Rosji w wewnętrzne sprawy Polski stworzyło poddanie Cerkwi prawosławnej na terenie przedrozbiorowej Rzeczypospolitej kontroli metropolity kijowskiego, zależnego od patriarchy moskiewskiego, podległego przecież władzy carskiej. Hierarchia Cerkwi prawosławnej uważała, że unitów należy przywrócić prawosławiu, od którego jako od prawdziwej wiary zostali odciągnięci. Nawracanie unitów na prawosławie, trwające już od pierwszego rozbioru Polski, widocznie nasiliło się po wejściu w życie opracowanego w Petersburgu planu prawosławnych misji na Wołyniu, Podolu i na Ukrainie prawobrzeżnej. Przypomnieć należy, iż jeszcze w latach rozbiorów (1772–1795), a zwłaszcza później, znacznie zmniejszono liczbę diecezji unickich w granicach Rosji, zagarniając przy okazji dobra należące zarówno do Kościoła rzymskokatolickiego, jak i unickiego. Po zjednoczeniu wszystkich diecezji unickich miały one podlegać arcybiskupstwu z siedzibą w Połocku. Cerkiew prawosławna w Rosji, podporządkowana interesom wielkomocarstwowej polityki caratu, stała się jednym z instrumentów rusyfikacji przyłączonych do Rosji terytoriów Rzeczypospolitej. Na podstawie opublikowanej w 1837 roku ustawy Rządzącego Senatu w Petersburgu wszyscy unici na zachodnich terenach Rosji mieli dobrowolnie przejść na prawosławie. Kiedy car Mikołaj I zatwierdził ustawę, sięgnięto do stosowania na szeroką skalę restrykcji wobec niezdecydowanych i opierających się.


Warto również przeczytać:

Wpływ na świadomość narodową Ukraińców
W dużej części twórczości Tarasa Szewczenki odnoszącej się bezpośrednio do Polski wyróżnić można dwa zasadnicze wątki. Pierwszy - to wyraźna idealizacja ukraińskiego bunt...

Rozwój kresowego pogranicza etnicznego
Adam Mickiewicz zbierał i gromadził wiadomości o życiu narodu ukraińskiego i jego poetyckiego dorobku z baśni i legend ludowych. Podczas pobytu w Odessie Mickiewicz częst...

Propaganda podczas wyborów
Podczas kampanii wyborczych politycy oraz partie polityczne stosujš propagandę wyborczš, aby wpłynšć na podejœcie obywateli do wyborów. Dzięki odpowiedniemu postępowaniu ...

Czym jest polityka, sztuka rządzenia państwem
Na pytanie czym właściwie jest polityka, ciężko jest jednoznacznie odpowiedzieć. Arystoteles na przykład uważał ją za sztukę rządzenia państwem. W jego dziełach można zna...

Doprowadzone do rozpaczy chłopstwo
W okresie od maja 1863 do maja 1867 roku za udział w powstaniu na Ukrainie skazano łącznie około 3100 osób. W latach 1863–1873 skonfiskowano 144 majątki, najwięcej ...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: