Polityka

Status Kozaków

Inne strony warte obejrzenia:

Status KozakówKozaków nie obowiązywało prawo pańszczyźniane, ani inne powinności nakładane na chłopów. Pozbawieni byli jednak możliwości piastowania urzędów publicznych oraz praw politycznych, z których korzystała szlachta. Na prawobrzeżnej Ukrainie coraz większa grupa zbuntowanych chłopów napadała na polskie dwory, burzyła katolickie świątynie. Wojska koronne, na których czele stał hetman polny Mikołaj Potocki, podejmowały działania odwetowe. Klęską Kozaków zakończyła się bitwa pod wsią Kumejki 16 grudnia 1637 roku. Hetman Potocki zmusił następnie do poddania się przywódców powstania z Pawlukiem na czele. Wkrótce po tym zostali oni straceni, gdyż nie zastosowano obiecanego złagodzenia kary. Zwycięstwo wojsk polskich odniesione nad powstańcami Pawluka utwierdziło obradujący w roku 1638 Sejm w przekonaniu o konieczności ostatecznego rozwiązania problemu kozackiego. Wyrazem tego była specjalna uchwała sejmowa, w której stwierdzono, że lepiej zabrać Kozakom wszystkie dotychczas nadane przywileje i prawa. Zapowiedź zniesienia dotychczasowego statusu Kozaków doprowadziła do pogłębienia się istniejących sporów, a po dziesięciu latach – do wybuchnięcia konfliktu zbrojnego w skali niespotykanej w dotychczasowych stosunkach polsko-ukraińskich. Sejm z roku 1641 zignorował wystąpienie Adama Kisiela, który postulował o zjednoczenie wszystkich czterech województw ruskich, które przodkowie przyłączyli do Korony w myśl zasady wolni od wolnych, a zatem na podstawie umowy równorzędnych partnerów, co miało doprowadzić do przywrócenia dawnych wolności, przy tym trwałej lojalności Rusinów wobec Rzeczypospolitej Obojga Narodów, w której naród ruski miał znaleźć należyte miejsce obok Polaków i Litwinów. Na dalszy bieg wydarzeń istotny wpływ miało pojawienie się na scenie politycznej i militarnej Bohdana Chmielnickiego. Urodził się on w roku 1595 w Czehryniu. Ojciec Bohdana, Michał, związany z rodem Żółkiewskich, został podstarościm czehryńskim. W bitwie pod Cecorą w 1620 roku poległ, a Bohdan dostał się do niewoli tureckiej. Po upływie wielu lat wrócił na Ukrainę. Upokorzeni we wrześniu 1638 roku Kozacy wysłali na Sejm delegację, która miała prosić o niewprowadzanie w życie uciążliwych dla nich warunków kapitalizacji borowickiej z 24 grudnia 1637 roku i konstytucji sejmowych z wiosny 1638 roku. Pozbawiały one bowiem Kozaków wszystkich przywilejów i sprowadzały do poziomu chłopów pańszczyźnianych, a dowództwo nad wojskami rejestrowymi oddawały w ręce polskiej szlachty.


Warto również przeczytać:

Układ polsko-szwedzko-ukraiński
Narastające spory i brak porozumienia z carem doprowadziło do tego, że dziesiątki tysięcy Ukraińców wysłano do prac przymusowych przy budowie Kanału Ładoskiego, a po zdob...

Rezultaty kozackich grabieży
Sejm piotrkowski w roku 1534 zwrócił się z prośbą do króla Zygmunta I, by skłonił Litwinów do utrzymywania na pograniczu stałych wojsk zaciężnych przeciwko Tatarom. Wówcz...

Kobiety w polskiej polityce
Przyjęło się, że polityka jest światem typowo męskim, jednak stopniowo zaczyna się to zmieniać. Na całym świecie kobiety pełnią najwyższe państwowe funkcje, w Polsce jesz...

Afery
Obecnie scena polityczna w naszym kraju jest przepełniona różnymi rodzajami afer, które pojawiają się nam jak grzyby po deszczu. Poprzednie lata pokazały nam, iż, aby mie...

Prawa człowieka w Korei Północnej
Nie da się jasno określić w jakim stopniu są zachowywane prawa człowieka w Korei Północnej, ponieważ kraj ten jest wrogo nastawiony do obcokrajowców i ciężko jest się do ...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: