Polityka

Pozycja Cerkwi w Rzeczypospolitej

Inne strony warte obejrzenia: www.verostilo.com/plecaki.html http://elzbietapiskorska.pl/dobry-adwokat-lublin.html

Pozycja Cerkwi w RzeczypospolitejCzłonkowie Cerkwi prawosławnej, którzy odmówili przystąpienia do unii brzeskiej, bądź też z niej wystąpili, i utworzyli tak zwany Kościół dyzunicki, zostali w Polsce nazwani dyzunitami. W ten sposób wywołano trwające przez całe wieki spory, a nawet dochodziło do starć tak zwanych unitów z dyzunitami. W czasie obrad Sejmu w 1605 roku odrzucono na wniosek króla projekt uchwały o religii greckiej (to jest prawosławnej), przewidujący umorzenie wszystkich postępowań sądowych, ekskomunik i banicji, powstałych na gruncie sporów między unitami a dyzunitami. W 1699 roku unię przyjęły Ruś Zakarpacka (unia użhorodzka) i prawosławna ludność narodowości rumuńskiej w Siedmiogrodzie. Na początku XVIII stulecia przystąpiły do niej także obie diecezje Rusi Czerwonej (biskupi: J. Szumlański – lwowski, i Winnicki - przemyski). Prowadzone w Rzeczypospolitej spory o unię szły w parze z ignorowaniem przez możnowładców duchownych i świeckich wyznania greckokatolickiego (to jest unickiego) jako wiary plebsu. Unia brzeska nie przyjęła się przede wszystkim z powodu nieprzyjaznego stosunku znacznej części kleru etnicznie ruskiego, aczkolwiek za przyjęcie dogmatów katolickich i uznanie papieża za głowę Kościoła unici całkowicie zachowywali swą liturgię oraz język (językiem liturgii był staro-cerkiewni-słowiański), a także kalendarz juliański (gdzie katolicy od roku 1582 posługiwali się kalendarzem gregoriańskim). Unia uznała prawo duchownych unickich do małżeństwa. Unici uzyskali też obietnicę zrównania praw hierarchii swego Kościoła z hierarchią rzymskokatolicką (co było dla nich bardzo istotne). Kościół unicki otrzymał dotychczasowe uprawnienia Cerkwi prawosławnej oraz dodatkowe gwarancje, przede wszystkim poparcie króla Zygmunta III. Znacznej jednak zmianie uległa pozycja Cerkwi w Rzeczypospolitej. Król jako jej najwyższy protektor i patron decydował o obsadzeniu wszystkich biskupstw, korzystał także z prawa nadania beneficjów klasztornych i parafialnych. W praktyce okazało się jednak, że biskupi lwowski i przemyski, którzy nie podpisali aktu unii w Brześciu, zachowali dobra i funkcje biskupie. W obronie prawosławia stanęła część kresowych chłopów, mieszczaństwa, szlachty, a także niektórzy ruscy możnowładcy. Ostoją prawosławia na Kresach Wschodnich Rzeczypospolitej pozostawali Glińscy na Polesiu, a przede wszystkim ród Ostrogskich, który zajmował jedno z czołowych miejsc w hierarchii autorytetów na tych terenach.


Warto również przeczytać:

Neoslawizm
Neoslawizm jest ideologią oraz ruchem politycznym, który został wykreowany pod koniec wieku XIX. Powstał on przede wszystkim jako odpowiedź na panslawizm. Ideologia ta po...

Donald Tusk i Rokita
Jego nieudany start w wyborach prezydenckich w 2005 roku skomentował słowami,, ich jest dwóch, ja jestem jeden”. Po kolejnych wyborach parlamentarnych stwierdził, ż...

Polskie Stronnictwo Ludowe
Polskie Stronnictwo Ludowe – w skrócie znane także jako PSL – jest jedną z polskich partii politycznych o charakterze agrarystycznym. Została ona utworzona 5 ...

Stefan Niesiołowski i Beger
Marszałek sejmu, który zarówno atakuje jak i jest atakowany. Jego ataki dotyczą głównie PiS. Posłowie tej partii także oskarżają go o wszystko co najgorsze. Zarówno z jed...

Polityka Polski i Węgier
Księstwo Halickie znajdowało się w strefie bezpośredniego zainteresowania Kazimierza Sprawiedliwego. Polski władca wspólnie z rządzącym w Brześciu nad Bugiem księciem ru...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: