Polityka

Posłowie polscy w Sejmie Krajowym

Inne strony warte obejrzenia: moroccanoil

Posłowie polscy w Sejmie KrajowymNajważniejszą instytucją w państwie Habsburgów był jednoizbowy Sejm Krajowy, któremu przewodniczył marszałek. Organem wykonawczym sejmu był Wydział Krajowy, który kierował administracją krajową. Strażnikiem interesów Wiednia i lojalności władz krajowych był mianowany przez cesarza namiestnik, któremu przysługiwało prawo ingerencji w prace władz krajowych. Do jego obowiązków należały także sprawy będące w gestii administracji rządowej. Miał również prawo inicjatywy ustawodawczej i opiniowania aktów prawnych stanowionych przez władze krajowe. Niższym szczeblem administracji były powiaty, na których czele stali starostowie. W miastach i gminach utworzono samorząd. Ordynacja wyborcza do Rady Państwa i Sejmu Krajowego faworyzowała wielkich posiadaczy ziemskich oraz burżuazję. W Galicji przyznano więcej mandatów kurii gmin wiejskich ze względu na tradycyjny monarchizm wśród chłopów. Konstytucja zabezpieczała interesy Niemców, Węgrów i Włochów, czyli tak zwanych narodów historycznych. Pierwsze wybory do Sejmu Krajowego odbyły się w 1861 roku. W jego skład weszło prawie pięćdziesięciu posiadaczy ziemskich, trzydziestu księży, przeważnie greckokatolickich, kilkunastu urzędników oraz trzydziestu dziewięciu chłopów. Posłowie polscy w Sejmie Krajowym domagali się przede wszystkim uzyskania autonomii krajowej. Posłowie ukraińscy podkreślali swoją lojalność wobec tronu, przedstawiciele wsi, ukraińscy chłopi, upominali się o serwituty. Hasło - „lisy i pasowyśka" - przewijać się będzie w dyskusjach sejmowych przez długie lata. W zdominowanym przez konserwatystów galicyjskim Sejmie Krajowym opracowano adres do tronu, zawierający deklarację lojalności: Świadomość własnego dobra i sumienie innych narodów chrześcijańsko-cywilizacyjną myślą przejętych nie dozwoli, aby Austria w pełnieniu tego posłannictwa stała odosobniona. Posłannictwo takie było dziełem naszym przez długie wieki. Bez obawy więc odstępstwa od myśli naszej narodowej, z wiarą w posłannictwo Austrii i z ufnością w stanowczość zmian, które Twoje monarsze słowo, jako niezłomny zamiar wyrzekło, z głębi serc naszych oświadczamy, że przy Tobie, Najjaśniejszy Panie, stoimy i stać chcemy. W dokumencie tym akcentowano wyrażenie zaufania do „wielkomyślnych zamiarów" monarchy. Wskazują na to wyraźnie końcowe słowa: Przy Tobie, Najjaśniejszy Panie, stoimy. Nie mówiono jednak: i stać zawsze będziemy, lecz stać chcemy. Innymi słowy, wyraźnie wskazano, że od cesarza, a raczej od polityki rządu wiedeńskiego, zależy, czy Polacy zawsze będą lojalni. Dano wyraz najlepszych intencji, ale nie bezwarunkowo. Nie traktowano tych słów jako bezwzględnego zaprzedania się, ale warunkowej deklaracji. Domagano się uszanowania ich praw i wolności oraz stworzenia warunków rozwoju autonomii Galicji.


Warto również przeczytać:

Zamiar detronizacji króla Poniatowskiego
Caryca Katarzyna II, niezadowolona z podjętego przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego programu reform, spowodowała – w celu osłabienia jego pozycji – z...

Demokracja
Demokracja, czyli rządy ludów. Obecnie określany jako najlepszy z możliwych sposobów rządzenia w państwie. Jest to sposób, w którym ludzie, czyli obywatele wybierają swoi...

Politycy lepiej odbierani od innych
To, w jaki sposób dany polityk jest odbierany przez zwykłych obywateli, ma niewyobrażalnie duży wpływ na całą jego polityczną karierę. W końcu nie ma się co dziwić, gdyż ...

Wieści o powstaniach i rewolucjach narodowych
W roku 1848 Ukraińcy galicyjscy, podobnie jak inne narody słowiańskie, mieli już grono świadomych narodowo działaczy i zdołali skodyfikować swój język literacki. Jednakże...

Sprawa narodowa na Kresach Wschodnich
Dokument zwany Concordią zabraniał kapłanom chrzcić dzieci nie swego obrządku (wyjąwszy nagłe przypadki). Greckokatoliccy kapłani, udzielając wyjątkowo chrztu dzieciom ła...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: