Polityka

Polityka nowego króla

Inne strony warte obejrzenia: atrakcje Poznania

Polityka nowego króla17 listopada 1648 roku było dwóch kandydatów do tronu polskiego. Byli to bracia zmarłego Władysława IV: Karol Ferdynand, popierany przez Jeremiego Wiśniowieckiego, i Jan Kazimierz, za którym stał kanclerz Ossoliński, dla Chmielnickiego bardziej dogodny byłby wybór tego drugiego. Objęcie polskiego tronu przez Karola Ferdynanda oznaczałoby bowiem dojście do władzy stronnictwa Wiśniowieckiego, postulującego o natychmiastowe, a przy tym bezwzględne rozprawienie się z Kozakami. Okres panowania Jana Kazimierza należał do najtrudniejszych w historii państwa polskiego. Były to lata największego powstania kozackiego i „potopu szwedzkiego”, a także wojen z Rosją. W tym okresie coraz bardziej widoczne stawały się konsekwencje stanowiska zajętego przez króla, senatorów i duchowieństwo łacińskie wobec stanowiącej większość wyznawców prawosławia. Z elekcją nowego króla Jana Kazimierza Bohdan Chmielnicki wiązał duże nadzieje. Dostrzegł wówczas możliwość osiągnięcia wygodnego dla siebie kompromisu z najwyższymi władzami Rzeczypospolitej. Z tego też względu 24 listopada na wieść o tym, że Jan Kazimierz został królem, zakończył oblężenie Zamościa i powrócił do Kijowa. W stolicy Ukrainy uroczyście powitano go biciem w dzwony, a tysięczne tłumy wiwatowały na ulicach. W czasie swojego triumfu poślubił też dawną wybrankę serca – Helenę. 1 grudnia 1648 roku Jan Kazimierz wystosował do Chmielnickiego list, w którym wyraził zgodę na wszelkie jego warunki i przyrzekł mu przysłanie hetmańskiej buławy. Ugoda ta była spowodowana groźbą wojny oraz utworzeniem konfederacji wojskowej, do której namawiał nowy książę siedmiogrodzki Jerzy II Rakoczy, działający w porozumieniu z księciem Jeremim Wiśniowieckim. Kanclerz Ossoliński skierował politykę nowego króla na drogę porozumienia z Kozakami. W tym celu odsunął od władzy swojego głównego konkurenta Wiśniowieckiego, któremu w czasie bezkrólewia Sejm powierzył naczelne dowództwo. Na rozmowy z Chmielnickim do Perejesławia wyjechał Adam Kisiel. Przywiezione przez niego obietnice królewskie dotyczyły przywrócenia wolności kozackich, wyjęcia Kozaków spod władzy Sejmu i przekazanie Chmielnickiemu buławy hetmana zaporoskiego. Posłowie królewscy 20 lutego 1649 roku wręczyli mu również czerwoną chorągiew z królewskim orłem. Hetman kozacki miał być wybrany przez króla spośród czterech kandydatów przedstawionych przez tak zwane województwa ruskie. Umowa stała się jednak nieaktualna po upływie jednego roku.


Warto również przeczytać:

Dwight David Eisenhower
Dwight David Eisenhower był trzydziestym czwartym prezydentem Stanów Zjednoczonych. Jego kadencja przypadała na lata 1953 – 1961. Dwight Eisenhower był również zdro...

Harry S. Truman
Harry S. Truman był trzydziestym trzecim ( trzydziestym szóstym) prezydentem Stanów Zjednoczonych. Swój urząd pełnił on w latach 1945 – 1953. Urodził się on w dniu ...

Odpowiedni program wyborczy
Jednym z głównych kluczy do powodzenia się jakiejkolwiek kampanii wyborczej jest stworzenie odpowiedniego programu wyborczego. Każdy polityk świadomy jest tego, że bez ta...

Polityczne skandale
Afery polityczne są bardzo nieprzyjaznym zjawiskiem i mogą popsuć sytuację w kraju i być bardzo niekorzystne dla całego państwa i społeczeństwa w nim żyjącego. Należy zau...

Ostatnie 10-lecie w polskiej polityce
W wyborach prezydenckich w 2000 roku, Aleksander Kwaśniewski, były przywódca post-komunistycznej partii SLD, został ponownie wybrany w pierwszej turze głosowania, z 53,9%...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: