Polityka

Opuszczony przez chana

Inne strony warte obejrzenia: seo

Opuszczony przez chanaW myśl podpisanej 28 września 1651 roku w Białej Cerkwi ugody liczba Kozaków rejestrowych miała zostać zmniejszona o połowę (to znaczy do 20 tysięcy). Terytorialny zasięg hetmana ograniczono do województwa kijowskiego, a bracławskie i czernihowskie ponownie znalazły się pod polską jurysdykcją. Ugody nie zatwierdził polski Sejm obradujący wiosną 1652 roku. Wojna wybuchła ponownie. Pretekstem stała się próba opanowania przez Chmielnickiego Mołdawii. Kozacy i Tatarzy dowodzeni przez hetmańskiego syna Tymosza wyruszyli tam, żeby zmusić mołdawskiego władcę Bazylego IV Lupula do wyrażenia zgody na małżeństwo młodego Chmielnickiego z jego córką Rozandą. Przeciwko nim wysłano wojsko poskie pod dowództwem hetmana polnego koronnego Marcina Kalinowskiego. W dniach 1–2 czerwca 1652 roku pod miejscowością Batoh, województwo bracławickie, Polacy zostali pokonani, a podczas natarcia Kozaków, dowodzonych przez Iwana Bohuna, zginął hetman Kalinowski. Wszyscy jeńcy polscy, między innymi Marek Sobieski – brat późniejszego króla Jana III – zostali po bitwie wymordowani przez Tatarów. Po ślubie Tymosza Chmielnickiego z Rozandą w czerwcu roku 1652 jej ojciec Bazyli IV Lupul postanowił przekazać zięciowi Mołdawię i podbić, dzięki pomocy kozackiej, Wołoszczyznę oraz Siedmiogród. Polska zawarła z władcą wołoskim Mateuszem Basarabem i księciem siedmiogrodzkim Jerzym II przymierze skierowane przeciwko sojuszowi mołdawsko-kozackiemu. Celem sojuszu było usunięcie z Mołdawii Tymosza i Lupula, a osadzenie na tronie popieranego przez bojarów Jerzego Stefana. Wiosną król Jan Kazimierz wysłał do Mołdawii wojska polskie, które wraz z oddziałami wołoskimi i siedmiogrodzkimi otoczyły Suczawę. Lupul z córką zbiegł do Bohdana Chmielnickiego. Tymosz Chmielnicki zginął w oblężonej przez oddziały sprzymierzone Suczawie. Główne siły polskie wyruszyły w owym czasie na Podole, aby zagrodzić drogę idącej Tymoszowi na odsiecz armii kozacko-tatarskiej. Chan tatarski Islam III Girej udzielił Bohdanowi Chmielnickiemu pomocy i w okolicy Żwańca otoczyli wojska polskie dowodzone przez króla Jana Kazimierza. Informacje o prowadzonych przez Bohdana Chmielnickiego pertraktacjach z Moskwą spowodowały wycofanie się Tatarów, uważających cara za swego największego wroga. Opuszczony przez chana Bohdan Chmielnicki podpisał z Polską w Żwańcu kolejną ugodę, której treść nie różniła się znacznie od postanowień wcześniejszej ugody zborowskiej.


Warto również przeczytać:

Moskwa Trzecim Rzymem
Sprawa zjednoczenia Kościoła katolickiego i Cerkwi prawosławnej miała dla Rzeczypospolitej ważne znaczenie zwłaszcza od roku 1459, kiedy to obradujący w Moskwie synod orz...

W obronie Cerkwi prawosławnej
Delegacja kozacka, która w roku 1623 przybyła na Sejm konwokacyjny, prosiła o przyznanie Kozakom prawa do udziału w elekcji polskiego króla. Wysunięcie tego postulatu wsk...

Brudna kampania
Od jakiegoś czasu w Polsce można zauważyć trend mody w polityce jaki przybył do nas ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. Jest to bardzo nie miła forma polityki polegająca na ...

Problemy polityczne
Problemy polityczne są postrzegana jako największe zagrożenie, który obejmuje w sobie wszystkie globalne problemy współczesnego świata. Często przez długotrwałe konflikty...

Nasze zainteresowania
W wielu magazynach jak i również czasopismach jesteśmy w stanie dowiedzieć się mnóstwo interesujący rzeczy na ten temat w związku z czym może to być dla nas wspaniała sza...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: