Polityka

Mordowanie polskiej szlachty i Żydów

Inne strony warte obejrzenia:

Mordowanie polskiej szlachty i ŻydówPierwsze punkty oparcia konfederatów – Bar i Berdyczów – zostały już w czerwcu 1768 roku zdobyte przez połączone wojska królewskie i rosyjskie. Oddziały konfederackie, prowadzone przez Kazimierza Pułaskiego i Józefa Sawę Calińskiego, odniosły zwycięstwa w kilku potyczkach. W 1772 roku padł ostatni punkt oporu konfederatów barskich. Kazimierz Pułaski wraz z innymi dowódcami konfederatów udał się na emigrację. Wziętych do niewoli konfederatów zesłano w głąb Rosji. Rosjanie wiedzieli też o rosnącym w środowisku kozackim oporze przeciwko ograniczeniu przez carat autonomii Zaporoża i obawiali się, że niezadowoleni Kozacy z Lewobrzeża mogą szukać poparcia w konfederatów barskich. Zapobiec temu mogło wywołanie antypolskiego ruchu kozackiego na Prawobrzeżu. Władze rosyjskie wykorzystały antypolskie nastroje, a nawet ksenofobiczną obsesję hajdamaków i chłopów ukraińskich w celu skierowania ich przeciwko konfederatom barskim. Do buntu wezwał zaporoski Kozak Maksym Żeleźniak. Powołał się na rzekomy ukaz Katarzyny II polecający mordowanie polskiej szlachty i Żydów. Bunt na Ukrainie przybrał skalę powstania zbrojnego. Powodem wybuchu niezadowolenia były działania władz rosyjskich na Ukrainie, wskazywano na szczególną w tym rolę gubernatora Małorosji Piotra Rumiancewa, przewodniczącego Kolegium Małorosyjskiego i zwierzchnika wojsk kozackich. 29 maja 1768 roku Żeleźniak wyruszył na czele siedemdziesięcioosobowego oddziału na podbój w kierunku Śmiły, a następnie Czerkas i Korsunia. Po drodze rabowano i mordowano szlachtę, duchowieństwo katolickie i unickie, Żydów, a także zamożnych mieszczan. Rozpoczęte w ten sposób powstanie chłopskie nazwano koliszczyzną, prawdopodobnie od kołów, które stanowiły jedyną broń wielu chłopów. W należącym do Potockich Humaniu schroniła się część okolicznej szlachty. Miastem zarządzał i dowodził Rafał Mładanowicz, który zebrał pod swoją komendą 2500 żołnierzy, a na spotkanie nadciągającym chłopom wysłał kozackiego setnika Iwana Gontę. Wysłany jako mediator, Gonta zdradził i połączył się z Żeleźniakiem. Po kilkunastogodzinnej zaciętej obronie 20 czerwca 1768 roku Humań został zdobyty. Tłumy powstańców wdarły się do środka miasta. Przez pierwszych kilkadziesiąt minut panował względny spokój, jeżeli nie liczyć zbrojnego oporu nielicznej grupki konfederatów, którzy nie uznali kapitulacji i bronili się do końca.


Warto również przeczytać:

Europejska Sieć Przekazu Informacji
Pierwsze z centr przekazu informacji zostały stworzone w roku 1995 roku dzięki wsparciu ze strony Komisji Europejskiej. Przede wszystkim celem tej Sieci Przekazu Informac...

John Tyler
John Tyler był dziesiątym prezydentem Stanów Zjednoczonych Ameryki. Urodził się dwudziestego dziewiątego marca 1790 roku, w hrabstwie Charles City, w stanie Wirginia. Zma...

Historia polityczna
Historią polityczną określa się jedną z dziedzin historii, która związana jest z analizą oraz opisem politycznych wydarzeń, a także dziejów ruchów, partii, czy ideologii....

Brak nowego hetmana
Od roku 1708 w pobliżu rezydencji hetmana Iwana Skoropadskiego w Głuchowie urzędował carski namiestnik, który miał pod komendą dwa rosyjskie pułki, kontrolował hetmana i ...

Sposób wyboru głowy państwa
Cechą charakterystyczną prezydentury , nie tylko w systemach demokratycz_nych , jest to, że obejmuje się ją w wyniku zwycięstwa wyborczego. W niektórych reżimach parlamen...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: