Polityka

Kara śmierci dla dziedziców

Inne strony warte obejrzenia:

Kara śmierci dla dziedzicówRozporządzenia Rządu Narodowego z lat 1863–1864 nadawały chłopom na własność użytkowaną przez nich ziemię oraz obiecywały nadanie gruntu tym bezrolnym, którzy wezmą udział w powstaniu. Dziedzicom proponowano odszkodowanie z funduszy państwa. Wiosną 1863 roku ustały powinności chłopskie. Aby zaświadczyć realizację dekretów, Romuald Traugutt 27 grudnia 1863 roku wyznaczył delegatów powiatowych, a dziedzicom za pobieranie czynszu zagroził grzywną i utratą prawa do odszkodowania. Za zmuszanie chłopów do robocizny dziedzice mieli być karani przez sądy doraźne śmiercią. Plany utworzenia jednolitej armii powstańczej nie powiodły się, podobnie jak koncepcje skoncentrowania oddziałów powstańczych w południowej Kielecczyźnie, przylegającej do granicy z Galicją, skąd miało nadejść wsparcie w ludziach i sprzęcie wojskowym. Część oddziałów tworzonych przez generała Antoniego Jeziorańskiego stanowiła rota Kozaków pod dowództwem Adama Wyleżyńskiego. Po wkroczeniu na Wołyń i Ukrainę liczono się ze wstąpieniem do powstańczych szeregów mieszkańców tych ziem. Świadczy o tym między innymi wskazówka zawarta w nominacji Rządu Narodowego dla generała Różyckiego, aby, jak nigdy dotąd uwagi swej nie odwracał od wszelkich możliwych środków dla zjednania ludu wiejskiego. Każdy krok żołnierza w stosunkach jego z ludem cechować winna miłość i sprawiedliwość. Na niepowodzenia działań powstańczych na Ukrainie i na Białorusi miało wpływ stosowanie zaleconych 24 kwietnia 1863 roku przez cara Aleksandra II tak zwanych przepisów. W guberniach utworzono wiejską straż do walki z polskim powstaniem dla ochrony bezpieczeństwa osób, własności i dróg. Na czele grupy rekrutowanej z chłopów stawiano starszyznę bądź wojskowego. Obowiązywała ścisła współpraca z policyjno-administracyjnymi przedstawicielami władz. Do zakresu zadań strażników należało: obserwowanie przyjezdnych i przekazywanie podejrzanych osób policji, osłona zabudowań wiejskich, poszukiwanie i chwytanie osób wstępujących do partii powstańczych, śledzenie ruchów oddziałów i współdziałanie z armią w ich likwidacji. Najbardziej gorliwie grupy strażników działały w powiatach: taraszczańskim, kaniowskim, czehryńskim i czerkaskim. W toku represyjnych akcji chłopi pod pretekstem walki z uczestnikami ruchu narodowego wszczęli nieformalny rozrachunek z posiadaczami ziemskimi niezależnie od ich zapatrywań.


Warto również przeczytać:

Wybory samorządowe
Samorząd to bardzo istotny wycinek życia politycznego w Polsce, stąd też warto nieco przemyśleć sprawę, jaką są wybory samorządowe. Pamiętajmy w końcu, że najbliższe wybo...

PSL
Dobrze jest przyjrzeć się historii powstania tej partii politycznej. Bardzo ciekawe jest to, skąd powstała nazwa partii – „Polskie Stronnictwo Ludowe”. ...

Sponsoring kampanii
Cała kampania wyborcza jest to ogromne przedsięwzięcie i to nie tylko w sferze logistyki ale także i funduszy. Jak wiadomo, żaden taki projekt nie może być finansowany pr...

Stosunki Komorowskiego z Obamą
Urodził się w Honolulu na Hawajach. Jego ojciec pochodził z Kenii, matka natomiast z Kansas. Po szkole średniej Obama studiował na Occidental College, a następnie na Uniw...

Anarchizm
Anarchizm, jest to słowo pochodzące z greki, które oznacza bez władcy. Jest to jedna z ideologii społeczno-politycznych, która wykształciła model społeczeństwa oraz państ...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: