Polityka

George H. W. Bush

Inne strony warte obejrzenia:

George H. W. BushJuż jako młody człowiek wstąpił do partii republikańskiej. Jej członkowie chętnie go przyjęli ponieważ wydawał im się niezwykle interesującą osobą. Miał za sobą udział w II wojnie światowej jako pilot i to już dobrze wyglądało w życiorysie młodego republikanina. Oprócz tego skończył studia ekonomiczne i wykazywał dużą determinację co do swoich politycznych planów. Pochodził z zamożnej rodziny, która chętnie wspomagała partię. Najpierw został deputowanym do Izby Reprezentantów. Był ambasadorem Stanów Zjednoczonych przy Organizacji Narodów Zjednoczonych. Już jako wiceprezydent dał się poznać jako mówca, który wie co powiedzieć niekoniecznie na zadany temat. Gdy w 1988 roku wygrał wybory prezydenckie myślał, że osiągnął swój największy sukces. Dopiero wtedy okazało się, że bycie głową tak potężnego mocarstwa nie jest takie łatwe. Jego decyzje zazwyczaj były zaskakujące. Popierał Michaiła Gorbaczowa i głośno przeciwstawiał się rozpadowi ZSRR. Gdy w Zatoce Perskiej wybuchła wojna od razu podjął decyzję o wsparciu Kuwejtu żołnierzami amerykańskimi. Ta decyzja kosztowała II kadencję. Nie tylko decyzje, ale również wzrost zadłużenia i bezrobocia pozbawiły go szans na drugą kadencję. Jego nieudolna polityka sprawiła, że jest jednym z najgorzej ocenianych prezydentów w historii. Nie wiadomo, ale chyba zamiłowanie do polityki dziedziczy się w genach bo syn Busha także został wybrany na prezydenta. Tym razem wyciągając wnioski z błędów ojca podejmował bardziej rozsądne decyzje jednak i jemu nie udało się uniknąć wojny. Rodzina Bushów jest dość specyficzna. Nie unikają alkoholu ani skandali i tym również zjednują sobie ludzką twarz. Popełniają błędy, mają problemy wychowawcze i tylko ogromny majątek różni ich od innych ludzi. Bush senior był czasami tak zaskakujący i nieobliczalny, że pomimo krytyki i złej opinii jego rządów utrzymywał sympatię ludzi. Był jedynym prezydentem Stanów Zjednoczonych, który dwukrotnie odwiedził Polskę. W 2005 roku otrzymał nagrodę imienia Jana Nowaka Jeziorańskiego. To pierwszy raz w historii gdy ojciec i syn objęli najważniejsze stanowisko w państwie. Chyba długo nie uda się tego powtórzyć. Obaj politycy nie poradzili sobie z obowiązkami i nie umieli się przyznać to porażki. Jednak cały czas mamy do czynienia z niekompetencją wśród polityków i nie są oni jedynymi, którzy nie poradzili sobie z ciężarem władzy.


Warto również przeczytać:

Iliryzm
Iliryzm jest ruchem politycznym, który powstał w latach trzydziestych i czterdziestych dziewiętnastego wieku. Jego głównym celem było zintegrowanie wysokich plemion słow...

Uprawnienia prezydenta wobec władzy wykonawczej
Choć zwykło się podkreślać, że premier ma większą władze niż prezydent, to jednak prezydent ma także pewne uprawnienia względem władzy wykonawczej, które naprawdę nie są ...

Różne orientacje polityczne
Polityka to nie tylko rozmowy, to także mnóstwo myśli, które zawarte są w różnego rodzaju orientacjach politycznych. Orientacji podstawowych można wyznaczyć tylko trzy &#...

Administracja ogólnopaństwowa
Ordynacja wyborcza dzieliła wyborców na następujące kurie: wielkiej własności (44 mandaty), miejską (23, potem 31 mandatów), izb handlowych i przemysłowych (3 mandaty) i ...

Sejm
Sejm to jeden z najważniejszych organów w polskiej polityce, który poniekąd możemy uznać za ucieleśnienie władzy ustawodawczej. Sejm jest obok Senatu jedną z izb polskieg...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: