Polityka

Działania hajdamaków

Inne strony warte obejrzenia: https://www.krklegal.pl/ worek na gruz

Działania hajdamakówPolsko-ukraińskie stosunki na Kresach Wschodnich Rzeczypospolitej w znacznym stopniu zdeterminował narastający kryzys państwowości polskiej. W pierwszej połowie XVIII wieku utrwalił się w świadomości polskich elit społecznych stereotyp Ukrainy jako siedziby „wszelkiego łotrostwa i hultajstwa”. Przyzwyczajono się, że docierające stamtąd wiadomości są zawsze złe. W Kozakach widziano czynnik destrukcyjny, zagrażający bezpieczeństwu wewnętrznemu państwa. W świetle doniesień prasowych życie na tych terenach było bardzo niebezpieczne. Brak informacji puentowano z ulgą. W tak zwanych województwach ruskich, czyli ukraińskich: bracławskim, kijowskim, podolskim i wołyńskim rozwijało się osadnictwo. Zainteresowani nim byli wielcy magnaci posiadający tu swoje majątki. W drugiej połowie XVIII stulecia powstały tu wielkie latyfundia Potockich, Czartoryskich, Zamoyskich, Lubomirskich, Branickich, Sanguszków i Koniecpolskich. Z licznymi destrukcyjnymi zjawiskami wewnętrznymi integralnie wiązał się rosnący wpływ Austrii, Rosji, Prus i Francji na życie polityczne Rzeczypospolitej. W roku 1733 po śmierci króla Augusta II powrócił do kraju Stanisław Leszczyński. Dzięki poparciu swojego zięcia, francuskiego króla Ludwika XV, wybrany został na króla Polski. Podczas tak zwanej polskiej wojny sukcesyjnej stronnicy króla Stanisława Leszczyńskiego zostali wyparci przez wojska rosyjskie i saskie do Gdańska, skąd król powrócił do Francji. Sasi i Rosjanie wprowadzili na tron Augusta III. W maju 1734 roku w województwie bracławskim na Prawobrzeżu doszło do zbrojnego wystąpienia setnika Werłana. Później przeniósł się on na Wołyń i Podole. Po trzech miesiącach wojska koronne wyparły Werłana – prawdopodobnie w kierunku Wołoszczyzny. Od tego czasu nasilił się zbrojny opór chłopski, który trwał do lat siedemdziesiątych XVIII wieku, tworząc poważne zagrożenie na Kresach Południowo-Wschodnich. Zbiegli z różnych terenów chłopi oraz Kozacy z Lewobrzeża, Prawobrzeża i Zaporoża, nazywani hajdamakami, atakowali osady, a nawet miasta, gdzie grabiono towary. Pierwsza duża fala ruchu hajdamackiego pojawiła się na Ukrainie na przełomie lat trzydziestych i czterdziestych. Kolejna miała miejsce po upływie dekady – latem 1750 roku. W samym tylko województwie bracławskim spustoszono wówczas dwadzieścia siedem miast i sto jedenaście wsi. U źródeł tego ruchu były wprawdzie nadmierna eksploatacja i niesprawiedliwe traktowanie biedoty wiejskiej, niemniej jednak brutalne metody działania i cele hajdamaków niczym nie różniły się od zwykłego rozbójnictwa. Największe, najlepiej zorganizowane grupy wysuwały hasła walki o przywrócenie Kozakom wolności, obrony prawosławia oraz usunięcia z ukraińskiej ziemi Polaków i Żydów.


Warto również przeczytać:

Fakty, procesy, zjawiska polityczne
Fakty to inaczej doświadczenia, które odnoszą się do działań politycznych i społecznych. Wybitny badacz nauk społecznych, Hanna Dobrzyńska uważa, że są to twierdzenia sta...

John Fitzgerald Kennedy
John Fitzgerald Kennedy był trzydziestym piątym prezydentem Stanów Zjednoczonych Ameryki. Urodził się on w dniu dwudziestego dziewiątego maja 1917 roku w Brookline. Zmarł...

Ulysses Simpson Grant
Ulysses Simpson Grant był osiemnastym prezydentem Stanów Zjednoczonych. Jego kadencja przypadała na lata 1869 – 1877. Urodził się on dwudziestego siódmego kwietnia ...

Paradoks głosowania Arrowa
Paradoks ten polega na tym, że w danym głosowaniu nie wygrywa osoba, która posiada większe poparcie, ponieważ w zależności od przebiegu i rodzaju głosowania, może to być ...

System rzšdów parlamentarnych
System rzšdów parlamentarnych jest systemem, który w charakteryzuje się tym, że władza ustawodawcza (parlament), ma o wiele więcej kompetencji nad władzš wykonawczš (prez...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: