Polityka

Dążenie do egalitaryzmu

Inne strony warte obejrzenia: ubezpieczenia piaseczno

Dążenie do egalitaryzmuKozaczyzna zjednała sobie nie tylko prawosławne duchowieństwo, ale również świeckie środowiska, które w katolicyzmie upatrywały rywala w staraniach o zdobycie szerokich wpływów w społeczeństwie. Będące wówczas w obiegu hasło „Kijów drugą Jerozolimą”, wyrażało dążenie wyższej hierarchii prawosławnej nie tylko na Ukrainie, ale również wśród setek tysięcy prawosławnych, którzy znaleźli się pod panowaniem Turków. Utworzenie niezależnego od Rzeczypospolitej prawosławnego państwa ukraińskiego byłoby korzystne dla hierarchii tego wyznania. Pozycję Bohdana Chmielnickiego znacznie wzmocnił przyjazd do Kijowa rezydującego w Konstantynopolu patriarchy Cerkwi prawosławnej Pajsjusza, który udzielił mu błogosławieństwa na dalszą wojnę przeciwko katolickiej Polsce. Patriarcha Pajsjusz spodziewał się, że Ukraina mogłaby pomóc prawosławnym w swej większości narodom bałkańskim w zrzuceniu panowania Turków. Nadał Chmielnickiemu tytuł Ducis Russiae i porównał do Konstantyna Wielkiego. Pod hasłem walki z Lachami wystąpiło chłopstwo na Ukrainie, Wołyniu i Podolu. Także mieszczaństwo zbuntowało się przeciw rosnącemu monopolowi handlowemu Żydów. W wyniku przemian, które zaszły na Ukrainie po 1648 roku, przeważała początkowo tendencja, którą można określić jako dążenie do egalitaryzmu (pogląd społeczno-polityczny uznający za podstawę sprawiedliwego ustroju społecznego zasadę całkowitej równości warunków życia oraz praw ludzi). Wynikało to z faktu, że polską magnaterię jako klasę panującą na Ukrainie zamieniono Kozactwem. W latach 1648–1656 do szeregów kozackich napłynęło tysiące obywateli miejskich, chłopów, a także liczna grupa szlachty wyznania prawosławnego. W praktyce okazało się jednak, że nie każdy był w stanie ponosić wydatki związane ze służbą wojskową. Osoba, która im nie podołała, była pozbawiona prawa do awansu, nie mogła być wybrana na oficera. W ten sposób Kozak, którego nie stać było na zakup własnego ekwipunku, z czasem powracał do dawnej pozycji społecznej – chłopa albo mieszczanina. Pod koniec XVI wieku na słabo zasiedlone stepowe obszary lewobrzeżnej Ukrainy przybywali także zbiegli przed pańszczyzną chłopi. W nowym miejscu starali się uchodzić za Ukraińców (Rusinów), co mogło ich uchronić przed dawnymi właścicielami, to znaczy polską szlachtą, a tym samym przed deportowaniem do majątków, w których pracowali przed ucieczką.


Warto również przeczytać:

Ręce do góry
Film „Ręce do góry” jest filmem autobiograficznym oraz politycznym. Został on nakręcony w roku 1967, jednak przez wiele lat nie był on emitowany w kinach, pon...

Leszek Miller i Korwin-Mikke
Były premier od początku swoimi wypowiedziami potrafił celnie ocenić rzeczywistość. Nie oszczędzał nikogo i głośno krytykował tych, którzy jego zdaniem na to zasłużyli.,,...

Radykalne zmiany polityczne
Po upadku Kijowa przeniesiono w 1299 roku rezydencję metropolitalną do Włodzimierza nad Klaźmą. Nadal ważną role odgrywała w Kijowie otoczona wciąż aureolą świętości Ławr...

James Madison
James Madison był czwartym prezydentem Stanów Zjednoczonych i urodził się szesnastego marca 1751 roku w Wirginii. Natomiast zmarł dwudziestego ósmego czerwca 1836 roku ró...

Okupacja terenów Ukrainy prawobrzeżnej
azepa stał się jednym z największych posiadaczy ziemskich na lewobrzeżnej Ukrainie. Budował barokowe cerkwie i monastery. Zajmował się publicystyką. Opiekował się Akademi...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: