Polityka

Błędy polityki zagranicznej

Inne strony warte obejrzenia: sklep z etui

Błędy polityki zagranicznejStatus ludzi wolnych umożliwiał swobodne rozporządzanie swoim mieniem oraz miejscem pobytu. Chłopi w większości byli wolni od poddaństwa, z wyjątkiem majątków cerkiewnych, i stawali się posiadającymi wolność osobistą właścicielami ziemi, w zamian za co płacili podatki na rzecz skarbu wojskowego. Chłopi, którzy zajęli ziemie skonfiskowane Polakom, zobowiązani byli do świadczenia danin pieniężnych i materialnych na wojsko zaporoskie. Pańszczyzna wykonywana poprzednio na rzecz polskiej szlachty została wprawdzie zlikwidowana, ale obowiązek utrzymania wojska, zapewnienia mu transportu konnego i inne świadczenia pozostały. Mieszczanie niepodlegający służbie wojskowej zachowywali samorząd oraz prawa majątkowe. Powierzchnia tworzonego przez Bohdana Chmielnickiego państwa ukraińskiego miała 200 tysięcy kilometrów kwadratowych. Na wschodzie graniczyło z dawnym województwem bracławskim. Na północy granica dochodziłą do rzeki Horyń, dalej biegła wzdłuż Prypeci, przecinając następnie Dniepr i obejmując na lewym brzegu Lubecz, Nowogród Siewierski oraz Starodub. W państwie tym znalazła się również część ziem południowej Białorusi. Na Ukrainie, gdzie mieszkało ponad 3 miliony ludzi, zaszły poważne zmiany w składzie etnicznym i społecznym. Polska warstwa szlachecka została zastąpiona elitą starszyzny kozackiej, którą stanowili głównie wyżsi dowódcy bezpośrednio lub pośrednio podporządkowani hetmanowi. Posiadali oni wielkie majątki ziemskie, zajmowali najważniejsze stanowiska w administracji. Równolegle pogłębiało się rozwarstwienie środowisk niezamożnych posiadaczy. Najbardziej zubożała część, nazywana „czernią”, była podatna na hasła populistyczne. Starszyzna stale zabiegała o jej wpływy, zwłaszcza w okresie zwoływanych rad kozackich. Najwyższą, dożywotnią władzę hetmana sprawował Bohdan Chmielnicki, który korzystał z uprawnień ustawodawczych oraz z przysługującej mu władzy administracyjnej i sądowniczej. Państwo ukraińskie okazało się nieprzystosowane do prowadzenia samodzielnej polityki zagranicznej oraz gry dyplomatycznej w celu zawarcia trwałych sojuszy, gwarantujących mu rozwój i funkcjonowanie. Rzeczywisty dylemat polegał na konieczności wyboru między trzema wielkimi państwami: Rzecząpospolitą, Rosją i Turcją. Jednak oparcie się na Polsce mogło przynieść korzyści ówczesnemu narodowi kozackiemu i rozwinąć państwo ku czemuś pozytywnemu i stałemu.


Warto również przeczytać:

Władza ustawodawcza
Władza sprawowana w państwie to bardzo istotna kwestia w funkcjonowaniu niemal każdego kraju na świecie. Bywa tak, że władza nie jest rozdzielane między poszczególne jedn...

Sposoby zwracania uwagi
Politycy wymyślają coraz to nowsze sposoby, aby zwrócić uwagę na siebie społeczeństwo, które decyduje o ich losach i karierze politycznej. Ostatnio odbyły się prawybory w...

Polityka współczesna a teorie Arystotelesa
Zgodnie z teorią Arystotelesa, polityka to po prostu sztuka rządzenia państwem, która powinna mieć na uwadze wyłącznie dobro wspólne. Chodzi więc o to, aby najważniejsze ...

Polityka zagraniczna Unii Europejskiej
Polityka zagraniczna Unii jest głównie skoncentrowana na Stanach Zjednoczonych i Rosji oraz na państwach, które w niedalekiej przyszłości będą kandydatami na nowych człon...

Ruch obrony społecznych
Po drugiej wojnie światowej powstał ruch obrony społecznej, którego głównym zadaniem była ochrona praw każdego człowieka. Swoje poglądy czerpał on z pozytywistycznych szk...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: