Polityka

Administracja ogólnopaństwowa

Inne strony warte obejrzenia: eprawohub.pl/zapytaj-prawnika/

Administracja ogólnopaństwowaOrdynacja wyborcza dzieliła wyborców na następujące kurie: wielkiej własności (44 mandaty), miejską (23, potem 31 mandatów), izb handlowych i przemysłowych (3 mandaty) i tak zwanej małej własności (74 mandaty). W kurii wielkiej własności prawo wyborcze mieli właściciele dużych majątków szlacheckich. Kuria miejska obejmowała Lwów (4, a potem 6 mandatów), Kraków (3, potem 4 mandaty) i 13 innych większych miast galicyjskich, z których każde wybierało po jednym pośle. Do kurii małej własności należeli mieszkańcy miasteczek i wsi, którzy płacili podatki bezpośrednie albo posiadali cenzus wykształcenia: urzędnicy, nauczyciele, duchowni i osoby mające tytuły naukowe. Wybory w tej kurii były pośrednie. 500 osób uprawnionych do glosowania wybierało jednego właściwego wyborcę, który potem brał udział w wyborze posła. Wybory były jawne i pośrednie. Wybierano 74 posłów. Na jednego posła wypadało od 6879 do 8792 wyborców. Aby urzeczywistnić zasadę reprezentacji obu narodów (polskiego i ukraińskiego), w kurii wielkiej własności ziemskiej było 16 okręgów polskich i 1 ukraiński. W klasie miast większych utworzono 11 okręgów ogólnych, 12 polskich i 6 ukraińskich. W klasie powszechnej miast - 4 ogólne, 5 polskich i 3 ukraińskie. W klasie reszty gmin - 50 okręgów ogólnych, 7 polskich i 34 ukraińskie, jak również wiele okręgów dwumandatowych. Zgodnie z ordynacją ziemianie wybierali posła do Sejmu Krajowego 50 głosami, mieszczanie 1607 głosami, chłopi 7527 głosami. Wynikało z tego, że głos jednego obszarnika był „wart" około 150 głosów chłopskich. Faktyczną władzę w Galicji sprawowała administracja ogólnopaństwowa, mianowana przez rząd wiedeński. Na jej czele stal namiestnik kraju wraz z podlegającymi mu starostami – naczelnikami urzędów powiatowych. Administracja centralna i galicyjska ograniczały zawarte w konstytucji Austro-Węgier swobody demokratyczne. Do parlamentu ogólnoaustriackiego w Wiedniu Galicja wybierała 60 posłów z czterech kurii. Rozpiętość między „wartością" głosów ziemiańskich a mieszczańskich i chłopskich była w tych wyborach jeszcze większa. Wybory we wszystkich kuriach były jawne. System taki ułatwiał administracji i ziemiaństwu wywieranie nacisku na wyborców w celu niedopuszczenia kandydatów socjalistycznych i ludowych. Częste były również nadużycia wyborcze polegające na fałszowaniu wyników. Prowokowano także zajścia, w trakcie których policja i wojsko strzelały do tłumów. Narzędziem „uspokajania" w kampaniach wyborczych stawał się terror.


Warto również przeczytać:

Polityk jako zawód
Bardzo wiele młodych ludzi zastanawia się nad tym czy nie warto byłoby zostać zawodowym politykiem. Droga jednak do zdobycia tego zawodu nie jest taka prosta jak wydawało...

Działania hajdamaków
Polsko-ukraińskie stosunki na Kresach Wschodnich Rzeczypospolitej w znacznym stopniu zdeterminował narastający kryzys państwowości polskiej. W pierwszej połowie XVIII wie...

Rynek polityczny
Często mówi się obecnie o marketingu politycznym, o kampaniach wyborczych, warto zatem wspomnieć jeszcze o rynku politycznym. Rynek polityczny to, mówiąc obrazowo, miejs...

Theodore Roosevelt
Theodore Roosevelt był dwudziestym szóstym prezydentem Stanów Zjednoczonych. Swoją kadencje pełnił aż osiem lat czyli od 1901 roku do 1908 roku. Urodził się dwudziestego ...

Polityka prozdrowotna
Polityka prozdrowotna, podobnie jak polityka prorodzinna, bywa jednym z kluczowych elementów programów różnych ugrupowań politycznych lub kandydujących polityków. Równie...

Copyright © 2007, Warto również odwiedzić: